یار ما گر میل صحرا میکند صحرا خوش است میل دریا گر کند در چشم ما دریا خوش است

ای کاش که دکتر بشناسد مرضم را یک «تو» وسط این همه دارو بنویسد

به هیچ خانه نجستم نشان جانان را که جانم از حرم و دیر هر دو بیزار است

راه... دراز... است و نمی شود طی

باز آ که شهر بی تو، تاریک و تیره باشد در شهر بی تو نتوان، والله که در جهان هم ...

جز فکر رخ و ذکر لبش نیست فروغی فکری به ضمیر من و ذکری به زبانم!

دل به دام تو رفت و نامد باز/چه کند خسته بود و راه درازچه دل است این دلی که من دارم/هر دمی با غمی شود دمسازبارها گفته ام ز خطه طوس/رو کنم در عراق یا که حجازچه کنم در کمند زلف توام/ مرغ دربند کی کند پروازگفته بودم نهان کنم غم تو/چه کنم آب دیده شد غمّاز Adblock test (Why?)

هر کجا باشی به یادش شاد باش از غم دنیای دون آزاد باش

ای ماه تمام، برنیایی آخر؟ جانی، که همی رخ ننمایی آخر چون جان به لطافت و چو ماهی به جمال جان من و ماه من، کجایی آخر؟

در هر چیزی نشانی از توست وانگاه تو بی نشان، کجایی؟

این جا کسی است پنهان دامان من گرفتهخود را سپس کشیده پیشان من گرفتهاین جا کسی است پنهان چون جان و خوشتر از جانباغی به من نموده ایوان من گرفتهاین جا کسی است پنهان همچون خیال در دلاما فروغ رویش ارکان من گرفتهاین جا کسی است پنهان مانند قند در نیشیرین شکرفروشی دکان من گرفته Adblock test (Why?)

هر کس از باطل به جایی التجایی میکندزان میان ما را جناب آل حیدر ملتجاستکوری چشم مخالف، من حسینی مذهبمراه حق این است و نتوانم نهفتن راه راست Adblock test (Why?)

برق را در خرمن مردم تماشا کرده است هر که پندارد که حال مردم دنیا خوش است

پادشاه منی و من، ز گدایان توام از گدایان، خبری نیستت ای ماه چرا?

عالم فرزانه و خستگی ناپذیر(شرحی گذرا بر زندگی و خدمات مرحوم شیخ علی اسلامی سبزواری)بی شک یکی از پرتلاش ترین شخصیت های روحانی دوران پهلوی که توانست منشأ خدمات دینی، فرهنگی و آموزشی بسیار گردد، مرحوم آیت الله شیخ عباسعلی اسلامی سبزواری بنیانگذار جامعه تعلیمات اسلامی بود. نسل وی نیز توفیق خدمت به دین و...

ای جان جهان، جهان جان، ادرکنیقیوم زمین و آسمان، ادرکنیاحیاکن  جان صد مسیحا، الغوثیا

غافل از خال و خط و زلف و دهان تو شده است ساده لوحی که به خورشید تو را سنجیده است

در باغ برکه رقص تموج نمیکند بیچاره برکه را چه دل رقص کردنست؟

عشق تو قضای آسمانست وصل تو بقای جاودانست آسیب غم تو در زمانه دور از تو بلای ناگهانست دستم نرسد همی به شادی تا پای غم تو در میانست در زاویه های چین زلفت صد خردهٔ عشق در میانست

عجب سروی، عجب ماهی، عجب یاقوت و مرجانیعجب جسمی، عجب عقلی، عجب عشقی، عجب جانیعجب لطف بهاری تو، عجب میر شکاری تودران غمزه چه داری تو؟ به زیر لب چه میخوانی؟عجب حلوای قندی تو، امیر بیگزندی توعجب ماه بلن