من رام مغنما و تصدی جواهرا فلیلزم الجواری وسط بحارنا

جهان بس فتنه خواهد دید از آن چشم و از آن ابرو

ملا جلال الدین بلخی خراسانی؛ دیوان شمس: کعبه طواف میکند بر سر کوی یک بتی این چه بتی است ای خدا این چه بلا و آفتی! ماه درست پیش او قرص شکسته بستهای بر شکرش نباتها چون مگسی است زحمتی جمله ملوک راه دین جمله ملایک امین سجده کنان که ای صنم بهر خدای رحمتی اهل هزار بحر و کف گوهر عشق را صدف زان سوی عزت و شر...

بدون شک در فلسفهی غرب سخنهای نیک هم وجود دارد، ولی حجم حرفهای ناحسابی در فلسفهی غرب بیش از حرفهای حسابی است. اغلب همان حرفهای حسابی در فلسفهی اسلامی قبل از غربیها گفته شده، همچنین بیشتر حرفهای ناحسابی و مغلطههای فلسفی غربیان در کتب فلاسفهی مسلمان مطرح

1- من یک لحظه به معنای واقعی کلمه تو را بندگی نکرده ام و قول درست و درمان می دهم اگر وضع به همین منوال پیش برود آینده را نیز عطف به ما سبق کرده و در نتیجه کلا آفرینش من هدر:))) اما خوبی تو تا بدانجاست که باز هم فرصت می دهی و صبر بی نظیری داری و مهربانی ات که اصلا ته و آخر و نهایت ندارد. این اندازه م

خود کام تنگدستان کی زان دهن برآید؟

«هان ای برادران عزیز و گرامیم – که خدای شما را در طاعت خود موفّق بدارد – آگاه باشید! متوجه و هشیار باشید که ما در قرقگاه داخل شدهایم و همانگونه که در زمینهای حرم باید از محرّمات اجتناب نمود و ارتکاب یک سلسله اعمالی که در حرم جرم نیست در آنجا جرم محسوب میشود،

میر شکار من که مرا کرده ای شکار بی تو نه عیش دارم و نه خواب و نه قرار دروغ اندر دروغ

رغبت به عاشقان کن ای جان صد رغایب بنشین میان مستان اینک مه و کواکب آن روز پرعجایب وان محشر قیامت گشتست پیش حسنت مستغرق عجایب چون طیبات خواندی بر طیبین فشاندی طیبتر از تو کی بود ای معدن اطایب جان را ز تست هر دم سلطانیی مسلم این شکر از کی گوی

بشارت بادت اى قلب پريشانu200f كه ايّام فراق آيد به پايانu200fزند بر شام هجران، صبح فيروز چو خرگاه ربيعى فصل نيروزخريف استتار روى يارمu200f كه بگسستى ز جانم پود و تارمu200fبدان شد نوبهار وصل امّيد بهارى كز دلu200fوجان هوش ببريدعجب گلشنu200fسرايى گشته دنيا وطن كرده مگر فردوس اينجاهرآن جايى

بر نیاید ز کشتگان آواز!

افسوس که ایام شریف رمضان رفت سی عید به یک مرتبه از دست جهان رفت افسوس که سی پاره این ماه مبارک از دست به یکبار چو اوراق خزان رفت ماه رمضان حافظ این گله بد از گرگ فریاد که زود از سر این گله شبان رفت شد زیر و زبر چون صف مژگان، صف طاعت شیراز